Böyle bir isimlendirme ne derece doğrudur bilinmez ama ciddi bir bunamışlık içersinde türk siyaseti. Fransız tarihçi Jean Grammont ” kara cahillerin” Türkiye’yi yönettiğini söylüyor ve bu savını şu şekilde dile getiriyor:

Resmi fikirlerin, bildirilerin yurtdışındaki insanlara, uluslararası kamuoyuna bir sunuluş şekli vardır. Dışarıda Yunan ve Ermeni lobileri çok iyi çalışıyor ve savundukları şeyler haklı bulunuyor. Oysa yurtdışındaki Türk büyükelçiliklerinden yapılan karşı bildiriler çoğu zaman çok saf ve zayıf oluyor, kimse inanamıyor. Türk resmi bildirileri kara cahiller tarafından yazılıyor.

diyor bu demecinde. Pek de haksız sayılmaz hani. Milliyetçilikleri bile o kadar saf ki, hani aslında “biz milliyetçi falan değiliz saplanmışız bir çamura çıkamıyoruz” der gibiler. Ama çamura saplanmışken, “batalım batacağımız kadar” mantığı da var kafalarında.ve devam ediyor fransız tarihçi Jean Grammont;

Dünyanın merkezini Türkiye zannettirecek kadar etkili bu milliyetçiliğin nüfuzu altına bazı Türk bilim adamları dahi girdi. Kültür dahil birçok konu milliyetçi bakış açısıyla yönetiliyor ve Türk siyaseti bu yüzden bu kadar şaşırtıcı oluyor.

Türk siyasetçileri bütün bunları düşünebilecek seviyede mi peki?