Bermuda şeytan üçgenini andırıyor biraz da. Bu üçgende yaşamak çok zor bir şey. Günlerdir bir sınır ötesi harekat, bir milli bilinçlenme, milli ayaklanmadır almış başını gidiyor. Bir çok blog ve kişisel sitede Türk bayraklı bazı hareketler, istiklal marşları, milliyetçi söylemler…

Bir noktadan sonra durup düşünmek gerekiyor. Tüm bu olanların veya olacak olanların kime faydası dokunacak? Kim bundan karlı çıkacak? Kimleri daha zengin edecek bu durum ve daha kimler, daha kaç kişiler ölecek…

Bana sorarsınız hepimiz oyunun bir parçasıyız. Gaza gelmiş milliyetçiler, aslında ne yapacağını bilmeyen ama horozluk taslayan bir hükümet ve yıllardır biz ülkenin koruyucularıyız diye diye milletin sömürülmesine göz yuman, hatta bu yönde belki de etkisi olan bir askeriye. Ve bunlar oturup karar veriyorlar: “HADİ SAVAŞALIM”

Kiminle savaşıyorsun? Savaşın nasıl bir şey olduğunu unuttun mu? Ya da aslında sen ölmediğin için çok da umrunda değil mi bu savaş?

Bence umrumuzda değil, ölecek olan biz değilsek…

Hepimiz aklı başında insanlar olduğumuzu iddia ederiz sürekli. Hatta şu an hükümete salak muammelesi çeksem belki darbe bile yerim. Ama inanın bana şu olanlar, şu savaşlar, şu sınır ötesi harekatlar, şu ABD, şu kürtler hepimiz ama hepimiz birer salağız. Yaşanılası küçük bir dünya var ama kendimize dar ediyoruz. Sonra da bunu kutsuyoruz nerdeyse.

Çok savaşmamız lazım! çook! Barıştan kime hayır gelmiş ki!