11 Eylül saldırısının olduğu gece yoldaydım. Urfa-İstanbul arası uzun yolculuk esnasında, otobüsün arada yayını gelen televizyonundan duydum ilk önce. Otobüsteki herkes şaşkındı ve kendisine şunu soruyordu:”Nereye gidiyoruz?” Öyle ya, dünyanın en büyük gücü kabul edilen Amerika’nın göbeğindeki ve dünyaca ünlü olan ikiz kulelerine uçakla kamikaze usülü bir saldırı yapılmıştı. Amerikan kapitalizminin sembolü olan ikiz kuleler yerle bir edilmişti. Ve George Bush ekranlarda: “Bu bir savaştır, bu eylemleri yapanlarla, yataklık edenler arasında bir ayrım yapmayacağız” demişti.

Ve işgaller başlamıştı.

Aradan 7 yıl geçti ve işgaller hala devam etmekte. Bu yedi ylın bilançosu: 1 Milyon ölü insan. Bu sayının üç beş katı yaralı. Ve milyonlarca insanın göç zorunluluğu.

Paylaşamadığımız neydi şu küçücük dünyada? Güç savaşlarından kazandıklarımız gerçekten savaşmaya değer miydi?

Amerika 11 Eylül saldırılarıyla meşru bir ortam buldu. Ve terör barındaracağını düşündüğü tüm ülkelere saldırdı. Oysa 11  Eylül saldıralarının gizemi hala duruyor. Bir çok insan böylesi bir saldırıyı, Afganistan kökenli dinci bir örgütün yapamayacağı düşüncesinde. İşin bir diğer enteresan yanı; İkiz kuleleri satın alan şahısla, sigorta şirketi arasında, herhangi bir terör saldırısında masraflarının karşılanacağı gibisinden bi şartın olmasaydı. Terör saldırısının ardından sigorta şirketi milyar dolar para ödemişti. 11 Eylül saldırısının diğer bir sonucu da, dünya ülkelerinin silahlanmaya ağırlık vermesi oldu. Silah şirketleri pazar paylarının üçe beşe katladılar.

11 Eylül saldırısından sonra ikiz kuleler birer enkaza dönmüştü. Amerikan rüyasının sonu gibiydi.

Tüm bunları bir araya getirince, çeşitli komplo teorileri de beraberinde geliyor. Bu komplo teorilerinin ne kadar gerçek olduğu bilinmez ama eldeki verilere bakılarak tamamen inkar da edilemez. Freak’in yorumda verdiği videoyuyu herkes rahatça izlesin diye yazının için koyuyorum. İngilizce alt-yazılı belgesel niteliğinde bir şey. Belki sizin de fikriniz değişir izleyince: